Ուղղակի նորից սպասում եմ…քեզ

Published Июнь 24, 2012 by Janka

Երևի ճիշտ են ասում…երբ մարդ իրեն լիակատար երջանիկ է զգում, ապա որոշ շամանակ անց կորցնում է այդ երջանկությունը:
Միշտ մտածել եմ, որ կա իսկական սեր, որ ունենում է իր հեքիաթային ավարտը, որ միշտ լի է անակնկալներով, կապույտ երազանքներով ու խորը երևակայությամբ: Բայց սուտ է…կամ մի գուցե ճիշտ է, բայց ես այդ բերկրանքը կրկին անգամ չզգացի: Սերն ինձ կրկին հարվածեց ու ես նորից մենակ մնացի: Մենակ իմ արցունքների, տառապանքների ու խոր ցավերի հետ: Կրկին դեռ նոր ապաքինված սիրտս կոտրվեց, ճչաց ու լացեց: Հպարտության պատճառով խորը թաղեցինք մեր զգացմունքները ու կորցրեցինք իրար: Ես հավետ կորցրեցի նրան…
Այդ <<նրան>>-ը, որ իմաստավորում էր կյանքս ու անսահման երջանկությամբ պարուրում հոգիս: Ես լռում ու սպասում Եմ…նա էլ է նույնը անում: Տանջում ենք իրար, բայց միևնույն ժամանակ անսահման սիրում: Միայն պետք է հավաքել 9 թիվ ու ասել.<<կներես կյանքս, ես քեզ սիրում եմ>>: Բայց ոչ…երկուսս էլ լռում ենք:
Անիմաստ տանջում եմ ինձ ու քեզ: ՈՒղղակի լուռ տառապում եմ, թեկուզ զգում եմ ներկայությունդ, շունչդ:
Ուղղակի նորից սպասում եմ…նորից սպասում եմ քեզ…

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: