Զրույց հոգուս հետ

Published Июнь 2, 2012 by Janka

Երբեմն ծանր հոգեկան ապրումների պահին հոգու խորքից մի երգ ես լսում, այն սպեղանի է դառնում ցավ ապրած սրտի համար: Բայց երբ պատրաստվում ես ըմբոշխնել այդ երգը, որը երկնային պարգև էիր համարում, երգի թելն ընդհատվում է, և այդ պահին կանգնում ես մտքիդ, խղճիդ առաջ ու ինքդ քեզ ասում.<<Իմաստ չկա ցավին դիմանալու: Կյանքը բոլոր երազանքների իրականացումն է, իսկ երազանքներն ընտրվում են….>>:
Երբ առանձնանում ու փորձում եմ ինքս ինձ հասկանալ, հանգում եմ այն եզրակացության, որ թույլ է տալիս ինքս ինձ հպարտորեն ասելու.<<Երազն այն չէ, ինչ մենք տեսնում ենք քնած ժամանակ: Երազն այն է, որը չի թողնում մեզ քնել…>>: Այսպիսի հոգևիճակում հաճախ են լինում, հատկապես, երբ ուզում եմ առանձնանալ հոգուս կղզում, որտեղ ոչ ոք չկա, ու ամեն ինչ մաքուր է… Այդժամ ինքս ինձ հարցնում եմ.<< Մենակություն՞ն է սա, թե՞ այն երգն եմ լսում, որին երկար սպասել եմ…>>

Անի Գևորգյան

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: